Polbo

En Galicia atopamos fundamentalmente o polbo da ría ou da pedra (maioritariamente en fresco) e o polbo do banco canario-sahariano (maioritariamente en conxelado). O galego está máis cotizado pero non pode fornecer todo o mercado polo que se vende abundantemente o que ven de fora. Este cefalópodo é un dos reis da nosa gastronomía e non hai romaría ou feira sen a súa presenza.

Todo o proceso de cociñado está cheo de curiosos costumes, desde ter que mazalo, ser cocido nunha pota de cobre, metelo e sacalo tres veces da auga antes de introducilo a cocer, comelo nun prato de madeira... Aínda que o polbo se produce evidentemente no mar curiosamente as xentes do interior teñen sona na súa preparación, sobre todo as do Carballiño. O xeito mais tradicional de comelo é á feira, pero queda moi ben á mugardesa, ó xeito da illa de Ons, con vinagreta, en empanada, etc.

Choco

O choco é un cefalópodo, como a lura, pero a súa carne non se considera tan fina. En Redondela concentrase un importante numero de pequenas embarcacións dedicadas á súa captura e na vila existe tradición no seu consumo tanto nos fogares como nos distintos restaurantes. Por estes motivos dedícaselle unha concorrida festa de exaltación o segundo domingo de maio.

O xeito mais común de facelo é guisado acompañado de arroz branco, en empanada, á prancha...

Ourizo

Os ourizos non forma parte da cociña tradicional galega, so nos últimos tempos algúns cociñeiros fixeron algúns pratos con este equinodermo. É moi abundante en toda a costa galega pero practicamente todo é exportado a zonas onde é mais apreciado, Francia e Asturias maioritariamente. O único que se come dos ourizos son as gónadas. En cru é como mellor se aprecia ese forte sabor a mar, aínda que tamén se lle pode dar unha lixeira cocción. Admite moi ben a conserva e no mercado atopase facilmente ourizo enlatado.

Algas

Estas plantas mariñas tan abondosas nas nosas costas nunca tiveron aproveitamento en Galicia agás para servir de abono. Hai só hai uns poucos anos que se coñece o seu consumo en países asiáticos e moi poucos desde que nos restaurantes galegos se fan pratos con elas. Existen unha gran variedade de especies, moitas usadas na industria cosmética e farmacéutica e outras na cociña. Sábese que teñen grandes beneficios para a saúde e hai numerosas formas de cociñalas, en revolto, en ensalada...

Carrapucho

(Chondrus crispus), Murgo, Pata de galiña, lique, raspa riza, musgo de Irlanda. Ten un sabor neutro.

Dulse

(Palmaria palmata). Intenso sabor a iodo, consistencia forte en cru, amolece logo dunha lixeira cocción. Para ensaladas ou como acompañamento.

Touca

(Porphyra umbilicalis), Nori. Pode apañarse na baixamar, é moi usada na cociña xaponesa, ten un sabor intenso.

Cañoto

(Laminaria saccharina), Soga, Roco, Sogha. Comese fervida como outra verdura calquera ou como acompañante para peixe.

Correa

(Himantalia elongata), Cinta, Correola, espaguete ou fideo de mar. Tenra e saborosa, ten un sabor parecido ó choco, acompaña ó peixe ou a verduras.

Golfo

(Undaria pinnatifida), wakame. Unha das algas con mais aplicacións na cociña, con sabor non moi forte, sopas, tortillas, ensaladas...